Ik stap weer in en zodra ik achter het stuur zit, lijkt de auto een verlengstuk van mijn lichaam. Staan de achteruitkijkspiegels goed afgesteld?De vooruitkijkspiegel staat al op scherp.Starten maar.Ik rijd achteruit het parkeervak uit maar het wil niet, iets lijkt in de weg te zitten. Hè, waarom bok...
Lees meer
Wat een stress! Ik hoefde alleen gas te geven.De auto schakelde zelf. Maar dat was nu juist het probleem. Ik hoefde niets te doen. Ik moest vertrouwen op iets waar ik geen controle over had. Bij de eerste bocht reikt mijn rechterhand naar de versnellingspook terwijl mijn linkervoet in het luchtledige...
Lees meer
De vechters die zijn opgegroeid met het idee dat spreken maakbaar is als het hapert.De generatie die de jaren zestig en zeventig bewust meemaakte, toen vele taboes werden doorbroken – ook het taboe op stotteren. Stotteren kreeg positieve aandacht in de media.Er werd serieus gesproken over dat wonderlijke fenomeen.De groepsstottertherapie...
Lees meer
Stel je voor dat er een pil bestaat tegen stotteren.Verkrijgbaar zonder recept. Gratis af te halen.Dat deze pil allang bestaat, wordt niet door iedereen als zodanig herkend. Begrijpelijk. Deze online pil werkt niet spraakgericht en belooft geen directe genezing van het symptoom.Deze pil werkt anders. Ze nodigt uit tot een fundamenteel...
Lees meer
John Harrison bracht met de ‘Stuttering Hexagon’ een revolutie teweeg in het begrip van stotteren. Zijn benadering heeft talloze mensen geholpen hun eigen stotteren te begrijpen en op te lossen. Het boek Strategies for Disabling the Stuttering Hexagon is een verzameling artikelen, geschreven door een diverse groep mensen in de...
Lees meer
Stammering Pride and Prejudice ‘Een kanarie is een tere kleine vogel die lieflijk zingt, onophoudelijk. Vroeger werden kanaries meegenomen diep de kolenmijnen in omdat ze bijzonder gevoelig waren. Alle giftige gassen doodden hen eerst en hun gezang stopte om de mijnwerkers te waarschuwen voor gevaar zodat zij nog konden ontsnappen. ...
Lees meer
Het beeld wat ik had van een clown was van een circusclown waar ik als kind niet zoveel mee had. Wel leuk vond ik het om zelf in een andere rol te stappen tijdens toneelstukjes op school. Spannend, maar ik blokkeerde ik niet, want ik speelde iemand anders. Ik voelde...
Lees meer
Vroeger wanneer ik had gedroomd over het wasknijperbakje wist ik dat ik ziek was. Het was een mosgroen, metalen bakje. Op de zijkant stond een vrouwtje op klompjes dat de was ophing. Er stond blijkbaar een stevige bries, want het wasgoed wapperde flink. Als ik koorts kreeg, kwam de afbeelding...
Lees meer
Het torentje prijkt nog steeds op het gebouw – ik zie het al van ver. Het straalt iets gemoedelijks uit. Voorzichtig gluur ik door het raam naar binnen en even ben ik weer het kind dat voor spraakles komt. Ze liep snel de uitgesleten stenen trappen af, vlak voordat de...
Lees meer
In de jaren zestig verschenen er kinderseries op de televisie waarin personages voor kwamen die stotterden. Zoals in Pipo met Snuf en Snuitje; “m-m-mooie p-parels, f-f-fijne p-parels” maar ook in programma’s als Doris, waarin hij de rol aannam van iemand die stotterde – succes verzekerd want “een stotteraar” was om te lachen. Een...
Lees meer