Gekoppeld geheugen

Wat een stress! 
Ik hoefde alleen gas te geven.
De auto schakelde zelf.

Maar dat was nu juist het probleem.
Ik hoefde niets te doen. Ik moest vertrouwen op iets waar ik geen controle over had.

Bij de eerste bocht reikt mijn rechterhand naar de versnellingspook terwijl mijn linkervoet in het luchtledige de koppeling zoekt.
Voor de zekerheid tik ik even de rem aan.

Een oud patroon leer je niet zo snel af, houd ik mezelf voor terwijl ik op een knop druk om de motor af te zetten.
De sleutel zit gewoon in mijn zak.

Het geheugen van mijn lichaam leidt een ander leven.

Terwijl ik uitstap, realiseer ik me dat ik ook tijdens het spreken steeds probeerde zelf te schakelen om haperingen voor te zijn. 

Het lichaam leeft nog volgens oude instructies.

Nu is de fysieke koppeling verdwenen, maar mijn lichaam weet dat nog niet.

Misschien is verandering niet leren wat je moet doen.
Misschien is het loslaten van wat ooit nodig was.

Het werkte allang. Ik moest alleen stoppen met ingrijpen.

Mijn voet zal nog wel een tijdje zoeken.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Na het plaatsen van een reactie moet deze eerst worden goedgekeurd voordat deze verschijnt.

  • jan Frits zegt:

    Mijn visie van stotteren. Stotteren wordt veroorzaakt door een innerlijke onrust, waardoor spreken en ademen samen uit de pas lopen (niet synchroon) . In mijn jeugd was het algemeen bekent dat je van stotteren af kon komen door dagelijks een bepaalde tijdsduur te gaan zwemmen. Door te onderzoeken ben ik een aantal jaren geleden tot de ontdekking ge komen dat de genezende factor van de zwemtherapie de manier van ademhalen is. Dat betekent, diep ademhalen, tuitmond vormen, dan de adem langzaam laten ontsnappen. Ik heb zelf in het verleden vreselijk gestotterd , tot ver in mijn middelbare leeftijd, soms geen woord kunnen uit brengen en ben er met deze methode vrijwel helemaal vanaf ge komen. Deze methode zou bij iedereen die stottert bekent moeten zijn zodat hij/zij er zelf aan wat kan doen om van deze kwaal af te komen. Dit is een therapie die ECHT werkt. Door deze oefening elke dag te doen en regelmatig te herhalen kom je zeker van het stotteren af. Niet in een paar weken of maanden maar een jaar of twee jaar is nodig, elke dag ga je een klein beetje vooruit ook al merk je er soms niets van. In verloop van de tijd zal ook de spraakangst langzaam gaan verdwijnen. En bedenk! van stotteren ga je stotteren. Een goede spraak werkt mee aan het herstel, De ademhaling van een goede spraak heeft hetzelfde verloop als boven genoemde ademhalingsoefening. Deze therapie kost niets, geen energie of tijd , is doeltreffend, is voor iedereen bereikbaar en het resultaat is verbluffend.