In de jaren zestig verschenen er kinderseries op de televisie waarin personages voor kwamen die stotterden. Zoals in Pipo met Snuf en Snuitje; “m-m-mooie p-parels, f-f-fijne p-parels” maar ook in programma’s als Doris, waarin hij de rol aannam van iemand die stotterde – succes verzekerd want “een stotteraar” was om te lachen. Een...
Lees meer
Een aantal jaar geleden las ik het boek Redefining Stuttering: What the struggle to speak is really all about van John Harrison. Het gaf mij een heel andere kijk op stotteren. Het inzicht kwam door het onderscheid wat gemaakt werd tussen stotteren en blokkeren. Door de erkenning viel een zware...
Lees meer